brekend glas

jun 16, 202011 reacties

henriette ankone

henriette ankone

storyteller, inspirator, coach & pionier

Ik was op een vierkante sportmat bezig met enkele anderen. Wat deden we daar? Ik probeerde het goed te zien. Probeerden we te dansen? We waren er al een hele tijd mee bezig en het ging moeizaam. Laag op de grond maakten we vanuit hurkzit kickboks bewegingen, al draaiend rondom onze as. Ik probeerde om steeds grotere bewegingen te maken, maar ja, vanuit deze houding was dat ongemakkelijk, om niet te zeggen onmogelijk. Toch bleef ik het maar proberen. De ruimte was een soort zaaltje en ik keek schuin omhoog. Er waren ramen, maar niet veel, ze zaten hoog in de muur en waren breed. Achter deze ramen zag ik enkele nors kijkende mannen voorbij lopen; ik voelde een enorme dreiging van ze uitgaan. Zouden ze naar binnen komen? Ik moest iets doen voor het zover was. Mijn bewegingen werden steeds groter, mijn benen strekten zich steeds hoger. Opeens vond ik mijn kracht en maakte een enorme kickboks beweging in de richting van het raam. Ik voelde dat ik het glas al raakte en er zo doorheen kon gaan, zag de eerste glassplinters rondvliegen, glinsterend in het zonlicht.

In mijn B&B in Ierland word ik wakker van deze droom. Zo helder, zo duidend en zo zichtbaar in alle details.  Het was weer zo’n uitleg droom geweest zoals ik er al meer had gehad tijdens mijn twee wonderlijke reizen in Ierland. Maar tot aan dat moment hadden deze dromen mij vooral hulp geboden om met mijn verleden in het reine te komen. Nu was dat duidelijk anders. De boodschap voelde grootser en was op de toekomst gericht.

Wat was deze droom die meer als een visioen voelde? Wat moest dat glas voorstellen waar ik doorheen moest breken, wat was die dreiging, wat stelde die dansvloer voor en wat waren dat voor geforceerde bewegingen? Hoe kon ik dit alles voor mijzelf uitleggen? Ging dit over mijn organisatie, mijn huwelijk, mijn gezin, mijn familie? Of over alles wat ik sinds kort opeens in de energie kon ervaren en wat dat met mijn perspectief op de wereld had gedaan? Er was immers met donderend geraas een nieuwe werkelijkheid naar mij toe gebracht. 

Kort na het overlijden van mijn vader kon ik niet anders dan toegeven aan de drang om naar Ierland te reizen. De fluisteringen waren overduidelijk. Ik had deze behoefte al sinds mijn burn-out ervaren en ik zat nu nog in het mijzelf gegunde aansluitende vrije jaar. Mijn burn-out had zich aangekondigd door een tijdelijke verlamming van een deel van mijn rechterhand die twee dagen duurde. Deze was op komen zetten direct na een gesprek met de oprichter van een mooie organisatie, die voor dezelfde doelgroep werkte en die het voor elkaar had gekregen om zijn concept breed uit te zetten en nu in een enorme groeifase zat. Ik zag opeens dat ik daar ook had kunnen zitten met mijn organisatie, als ik mij niet van subsidies afhankelijk had gemaakt.

De verlamming in mijn rechterhand was een fysieke vertaalslag van het niet actief kunnen handelen. Alles is tenslotte energie, al kon ik dat nog niet zo zien in dat moment. Ik had mijn rechterhand niet de ruimte gegeven die deze verdiende, waardoor ik nu geconfronteerd werd met de dreigende sluiting van mijn organisatie. De alternatieve routes had ik al wel zien gloren, maar had vooral beren op de weg gezien in plaats van de kansen.

Al snel bleek ik, ook buiten mijn werk om, op meer fronten uit mijn flow te zijn. Eén voor één rolden de dominostenen van mijn leven om. Ik begon te zien dat ik veel meer signalen had gemist die naar mij toe waren gebracht om mij weer in mijn flow terug te brengen. Zoveel gemaakte keuzes, niet gebaseerd op ruimte en liefde, maar wel op veiligheid, controle en verantwoordelijkheid, waardoor ik mijzelf op alle fronten tegen de muur had geparkeerd. Nu weet ik dat dit alles nodig was om te komen tot waar ik nu ben. Maar toen vroeg ik mij alleen maar af hoe ik dat in Godsnaam voor elkaar had gekregen en waarom eigenlijk?

Na deze reis kreeg ik een tijd lang wekelijks grote vogels ‘op bezoek’, die tegen mijn woonkamerraam aanvlogen. Telkens kwam mijn hulp dan weer naar mij toe lopen met de boodschap dat het raam opnieuw gewassen moest worden, omdat er weer een enorme afdruk zichtbaar was. Ik schrok iedere keer weer, als ze met dit verhaal kwam. Dan realiseerde ik mij dat ik nog steeds niet door dat glas van dat visioen in Ierland was heengegaan. Ik wist ook dat er een noodzaak was om dit te doen, want deze vogels vlogen niet voor niets tegen mijn woonkamerruit. Er was no way out voor mij. Ze brachten mij steeds weer de boodschap om de connectie met mijzelf te maken, te gaan luisteren, zodat ik de juiste keuzes kon gaan maken, steeds bewuster en steeds zelfverzekerder.

Niet veel later kreeg ik nog een indringende ‘vogel boodschap’ op Schiphol, op weg naar New York voor een conferentie over bewustzijnsontwikkeling, waar ik enorm naar had uitgekeken. Ondanks dat bleek bij aankomst bij de incheck balie dat ik was vergeten mijn Esta aan te vragen. Hoe had ik dit voor elkaar gekregen! De paniek brak pas goed uit toen ik ontdekte dat er tegenwoordig maar liefst drie dagen stonden voor deze aanvraag terwijl ik nog maar twee uur had om te boarden.

Ik zat buiten de vertrekhal tegen de glaswand aan te kijken, toen er opeens een wit veertje voor mijn voeten lag. Dit werd opgepikt door een musje, dat mij liet zien dat ik mag meebewegen met de stroom. Een mooie boodschap, misschien zou het toch nog goed komen! Wat ik vervolgens deed was het omgekeerde, want ik kletste mijzelf in de put aan de telefoon. Op dat moment vloog er opeens een ander musje in een razende vaart dicht langs mijn hoofd en het vloog zich met een klap dood tegen de glaswand, twee meter recht voor mijn neus. Ik schrok mij suf. Waar was ik eigenlijk met mijn gedachten? Negatieve gedachten zouden mij niet helpen om nog kans maken mijn Esta op tijd te ontvangen. Direct begon ik met het manifesteren van de digitale toekenning van de Esta, door mij over te geven aan een positieve uitkomst. Ik zette die in mijn energie door daarmee bezig te zijn. Dat deed ik vanaf dat moment even non-stop. Tot mijn enorme blijdschap zag ik, tien minuten voor afloop van de boardingtijd, “granted” bij mijn digitale aanvraag staan. Het was gelukt! Ongelofelijk blij rende ik naar de incheck balie, de nieuwe lange rij passagiers voor de volgende vlucht negerend. Daar aangekomen stond er zowaar al iemand te zwaaien met mijn al geprinte boarding pass. Wat een proactief gedrag van deze baliedame; door haar kon ik nog op het nippertje mijn vliegtuig halen. Het was een mooie les in energie geweest. Ik mag altijd kiezen voor vertrouwen. Je creëert immers je eigen werkelijkheid en je mindset is daarin bepalend. De planning van deze hele reis naar New York was al in zo’n enorme stroom van synchroniciteiten gegaan, dat ik ook op deze uitkomst had mogen vertrouwen. Ik hoefde het alleen maar in mijn energie vast te houden, maar dat was ik even vergeten op een bepalend moment.

Gandhi heeft ons geleerd om ons ervan bewust te zijn dat onze gedachten onze woorden genereren, onze woorden acties, onze acties gewoontes, onze gewoontes karakter en ons karakter onze toekomst. 

Die ruit waar ik doorheen mocht trappen in mijn droom in Ierland, staat voor mij voor het doorbreken van mijn eerdere werkelijkheid naar een grotere werkelijkheid. Door alles wat we denken en voelen brengt ons bewustzijn ons onze eigen wereld. De vogels wezen mij de route naar de nieuwe wereld.

foto bovenaan: Possen, CC BY NC

11 Reacties

  1. Marianne Heeren

    Heel mooi Henriëtte🍀 wat kan het leven mooier worden door dicht bij jezelf te blijven en te vertrouwen op wat komen gaat! Wie had ooit gedacht dat zowel jij als ik dit pad zouden bewandelen. Prachtige signalen krijg je☀️ Warme groet Marianne Heeren

    Antwoord
  2. film

    I truly appreciate this blog. Really thank you! Much obliged. Sasha Jerome Means

    Antwoord
  3. film

    This is my first time pay a visit at here and i am genuinely happy to read all at one place. Sonni Andrey Lemal

    Antwoord
  4. WWW.XMC.PL

    Czesto szuka sie sensu zycia przy pomocy bezsensownych metod. – Aldous Huxley

    Antwoord
  5. film

    Thank you ever so for you article. Thanks Again. Want more. Angela Calv Coleville

    Antwoord
  6. yify

    Very informative article. Really thank you! Really Cool. Dominica Jay Cormick

    Antwoord
  7. torrent

    Fine way of explaining, and nice post to obtain information about my presentation topic, which i am going to convey in school. Naoma Lindsay Ettore

    Antwoord
  8. film izle

    Fantastic blog article. Much thanks again. Awesome. Jacquenetta Abbey Bondie

    Antwoord
  9. 1080p

    Thanks to my father who informed me concerning this webpage, this blog is really amazing. Claudetta Jeffry Herminia

    Antwoord
  10. netflix

    Wonderful post however , I was wondering if you could write a litte more on this topic? Brittni Mischa Boff

    Antwoord
  11. watch

    Hi there, just became alert to your blog through Google, and found that it is really informative. I am gonna watch out for brussels. I?ll be grateful if you continue this in future. Many people will be benefited from your writing. Cheers! Hatty Llywellyn Thynne

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

share: