what does the world mirror you?

“It has always been a mystery to me how men can feel themselves honored by the humiliation of their fellow beings.”

– Gandhi

Volgens mij is het leven bedoelt als uitstapje van onze ziel om zoveel mogelijk ervaringen op te doen, zodat we ons hart steeds verder durven open te stellen voor onszelf en elkaar. De fluisteringen van onze ziel wijzen ons als vanzelf de weg. ‘The only way out is in’. Er is geen beter moment dan nu om onze toekomst opnieuw vorm te geven. We kunnen breder en dieper kijken dan ooit. De wereld spiegelt ons in alles en laat ons zien waar we mogen bewegen, waar de grens bereikt is en het licht is. Het is één grote uitnodiging om onze autonomie weer terug te nemen. We zijn er nu klaar voor! Alles wat we nodig hebben is al aanwezig in ons leven. Het biedt ons de kans om op te groeien tot een meer volwassen maatschappij waarin we nog meer voor elkaar zorgen en waarin het niet meer normaal is dat slechts enkelen de winnaar zijn. Wij zijn de natuur en creëren ons leven vanuit onze eigen verhalen.

a new world

young people mirror us in everything

They are so much wiser and further than we think. They instinctively feel that a lot of social conditioning does not fit. Our social framework makes that they lose their attention and withdraw. They are already well on their way in their level of consciousness and they mirror us in everything; something we often are not able to see. They can think logically and critically and set healthy boundaries from their own unique talents and creative power. By letting go ourselves and by making choices that are truly ours, we make space for our children and the world can get a bit better.

Bij een Great Famine monument op een prachtige plek in de natuur in West Ierland, waar ik door een stroom van synchroniciteiten heen was geleid, kreeg ik, voor de eerste keer in mijn leven beelden te zien, van een andere tijd, van krachteloze mensen in grauwsluiers van leed. Het was een confrontatie met een virus en een hongersnood en een oud verhaal van mensen die dachten dat ze ‘vast’ zaten. Het maakte dat ik mijzelf nieuwe vragen ging stellen. Waarom kreeg ik dit te zien op deze plek? Wat vertelde het mij over mijn leven? En wat vertelde het mij over de wereld van toen en nu? Lees verder in mijn boek, dat later in dit jaar verschijnt.

county mayo, west ireland

beirut libanon

Nog voor mijn vertrek naar Ierland had Libanon zich al aangediend en voor ik kon knipperen met mijn ogen was alles al gepland door nieuwe vrienden. De ene reis ging als vanzelf over in de volgende. Wat was Libanon magisch, met haar enorme culturele bagage. Hét jetset land van het midden oosten toen wij nog aardappeleters waren. Een land waar in 1850 de vrouwenemancipatie al hoog op de agenda stond. Voor mij voelde het als het kloppende hart van wereld, al was het wel een gebroken hart. Mijn innerlijke stem had luid en duidelijk geklonken, er was geen andere keuze dan mij over te geven aan wat ik daar mocht gaan zien. Ik ervaarde een afscheiding in vele lagen, waaraan de samenleving zich na al die oorlogen en conflicten had aangepast. Uitreiken naar elkaar vanuit al deze lagen was niet gemakkelijk. Jetset en vluchtelingenkampen functioneerden op de vierkante kilometer zonder elkaar te kunnen zien. Ik kwam flabbergasted weer thuis, niet wetend waar te beginnen om mijn ervaringen in creaties om te zetten. De onmacht van het gebrek aan uitreiking was er zo tastbaar geweest, net als de afwezigheid van de natuur in de bewoonde gebieden, het raakte mij diep. Hoe kon healing hier nog mogelijk zijn? Het bewustzijn dat wij de natuur zijn en dat de natuur niet iets buiten ons zelf is, kwam pas veel later. Dit weten geeft zoveel hoop, vanuit het besef dat wij de creatoren van ons leven zijn. Zo binnen, zo buiten. Alles wat wij denken en voelen creëert onze wereld van morgen.

Zodra wij onze pijn en die van onze voorouders kunnen gaan voelen én accepteren dat dit een onlosmakelijk onderdeel van ons eigen verhaal is, kunnen we deze gaan omarmen met ons licht en liefde. Onze keuze voor het licht is een keuze vanuit ons hart en deze beweging is altijd mogelijk en is wat ons mens maakt. Liefde en licht is wat wij in essentie zijn. Dit is de onontkoombare transitie van deze tijd. Libanon liet mij de diepere lagen van onze pijn voelen en gaf mij een inkijkje in een mogelijke toekomst voor Nederland en de wereld. Gelukkig is alles bewustzijn en onze keuze. Het leven is één grote leerschool en beweging naar het licht en daar hebben we het donker voor nodig. Alles is energie en trilling als in een eindeloze symfonie, waarin onze lichtkracht de lead heeft. De zon en de maan leiden ons als vanzelf in dit magische eeuwige ritme van creatie. Alles komt goed! Samen schrijven we nieuwe verhalen!

een verhaal van hoop

a new world

So many people feel the need to live a more meaningful life and get closer to nature. Corona has shown us that nature can recover quickly and with ease.

We are at a special moment in time where we have the possibility to shape our future again. We can look broader and deeper than ever. The world mirrors us in everything, and it shows us where we are and where the limit has been reached. The Corona virus gives us the chance to grow to a more mature society where we care even more for one another, and where it is no longer normal to have only a few winners. We are ready now!

young people mirror us in everything

They are so much wiser and further than we think. They instinctively feel that a lot of social conditioning does not fit anymore. Our social frameworks make that they lose their attention and withdraw. They are well on their way already in their level of consciousness and they mirror us in everything; something that we often yet are not able to see. They can think logically and critically and set healthy boundaries from their own unique talents and creative power. By letting go ourselves and making choices that are truly ours, we can create a space for our children and the world can get a bit better.

county mayo, west ireland

Bij een Great Famine monument op een prachtige plek in de natuur in West Ierland, waar ik door een stroom van synchroniciteiten heen was geleid, kreeg ik, voor de eerste keer in mijn leven beelden te zien, van een andere tijd, van krachteloze mensen in grauwsluiers van leed. Het was een confrontatie met een virus en een hongersnood en een oud verhaal van mensen die dachten dat ze ‘vast’ zaten. Het maakte dat ik mijzelf nieuwe vragen ging stellen. Waarom kreeg ik dit te zien op deze plek? Wat vertelde het mij over mijn leven? En wat vertelde het mij over de wereld van toen en nu? Lees verder in mijn boek, dat later in dit jaar verschijnt.

beirut libanon

Nog voor mijn vertrek naar Ierland had Libanon zich al aangediend en voor ik kon knipperen met mijn ogen was alles al gepland door nieuwe vrienden. De ene reis ging als vanzelf over in de volgende. Wat was Libanon magisch, met haar enorme culturele bagage. Hét jetset land van het midden oosten toen wij nog aardappeleters waren. Een land waar in 1850 de vrouwenemancipatie al hoog op de agenda stond. Voor mij voelde het als het kloppende hart van wereld, al was het wel een gebroken hart. Mijn innerlijke stem had luid en duidelijk geklonken, er was geen andere keuze dan mij over te geven aan wat ik daar mocht gaan zien. Ik ervaarde een afscheiding in vele lagen, waaraan de samenleving zich na al die oorlogen en conflicten had aangepast. Uitreiken naar elkaar vanuit al deze lagen was niet gemakkelijk. Jetset en vluchtelingenkampen functioneerden op de vierkante kilometer zonder elkaar te kunnen zien. Ik kwam flabbergasted weer thuis, niet wetend waar te beginnen om mijn ervaringen in creaties om te zetten. De onmacht van het gebrek aan uitreiking was er zo tastbaar geweest, net als de afwezigheid van de natuur in de bewoonde gebieden, het raakte mij diep. Hoe kon healing hier nog mogelijk zijn? Het bewustzijn dat wij de natuur zijn en dat de natuur niet iets buiten ons zelf is, kwam pas veel later. Dit weten geeft zoveel hoop, vanuit het besef dat wij de creatoren van ons leven zijn. Zo binnen, zo buiten. Alles wat wij denken en voelen creëert onze wereld van morgen.

een verhaal van hoop

Zodra wij onze pijn en die van onze voorouders kunnen gaan voelen én accepteren dat dit een onlosmakelijk onderdeel van ons eigen verhaal is, kunnen we deze gaan omarmen met ons licht en liefde. Onze keuze voor het licht is een keuze vanuit ons hart en deze beweging is altijd mogelijk en is wat ons mens maakt. Liefde en licht is wat wij in essentie zijn. Dit is de onontkoombare transitie van deze tijd. Libanon liet mij de diepere lagen van onze pijn voelen en gaf mij een inkijkje in een mogelijke toekomst voor Nederland en de wereld. Gelukkig is alles bewustzijn en onze keuze. Het leven is één grote leerschool en beweging naar het licht en daar hebben we het donker voor nodig. Alles is energie en trilling als in een eindeloze symfonie, waarin onze lichtkracht de lead heeft. De zon en de maan leiden ons als vanzelf in dit magische eeuwige ritme van creatie. Alles komt goed! Samen schrijven we nieuwe verhalen!

questions? leave a message.