Wat laat mijn wereld mij zien? De bal die bij iedereen op de stoep is gelegd. Mijn dagelijkse bewustzijns-practice is wat mij helpt mij door deze tijd heen te bewegen. In de 1e Covid golf was dit al zo duidelijk en het hebben van deze gewoonte heeft zich sindsdien alleen maar meer bewezen.

 Mijn geluk was het abrupte ontwaken dat mij 3,5 jaar geleden overviel, op een moment dat het zorgvuldig ontwikkelde kaartenhuis van mijn leven redelijk compleet in elkaar stortte, omdat het fundament van mijn leven non-existent bleek te zijn. Ik had het veelal, geheel onbewust, opgebouwd vanuit mijn ratio en niet vanuit mijn zijn.

 Zo ging ik opeens van een zwart-wit tv ontvangst op mijn hoofd naar één van een supersonische satelliet met een bereik van vele dimensies. Alleen zonder dat ik wist waar de knoppen zaten, laat staan dat ik ze kon bedienen. Mijn opeens aanwezige oneindig vergrootte bewustzijn was magisch, maar ook zeer uitdagend te hanteren. Mijn route naar echte landing op de aarde, brengt mij ver, maar was er ook een met vele ups en downs. Ook weet ik nu dat het voor mij altijd hard werken zal blijven om hier op aarde mijn ding te kunnen doen en om volledig vanuit mijn hart en ziel bij mijn familie en vrienden in hun levens aanwezig te kunnen zijn.

 Mijn redding is dus mijn dagelijkse bewustzijns practice en ik deel dit, net als mijn proces, omdat ik merk dat waar ik in essentie doorheen ging nu vele anderen op hun eigen wijze overkomt. De energie rondom de aarde is in een rap tempo veranderd en zal dit blijven doen. Alle hens aan dek dus voor iedereen die gevoelig is, want hoe gevoeliger je bent, hoe sneller en hoe heftiger je deze transitionele tijd ervaart. En even niet meer weten wie je bent kan daar een uitdagende fase in zijn. 

 Al is het bewustzijn van de grote transitie van deze tijd vooral magisch, zodra je ziet dat deze ons brengt naar een mooiere wereld, vol compassie, waar iedereen een gelijkwaardig onderdeel van is, omdat wij nu eenmaal de natuur zijn en deze samen, zonder uitzondering, vormen.

 De vele angsten die nu, als zodanig herkend of nog niet gezien, bij iedereen naar boven komen, over juist wel of niet kiezen voor een vaccinatie, een testmaatschappij, het dragen van een mondkapje, zijn opvallend. We identificeren ons in deze fase steeds meer met onze keuzes en dat is uitdagend omdat ze vaak nog deep down, op angsten gebaseerd zijn en niet op liefde. En laat dat nu net zijn waar deze tijd over gaat, het beoefenen van de liefde in de vorm van compassie voor de ander en onszelf.

 Ik ervaar dat deze bal nu bij iedereen op de stoep ligt en dat het de uitdaging is, om vanuit onze eigen behoeftes aan zekerheden, toch de ander de vrijheid te laten zijn eigen zekerheden en waarheid te kiezen. De ander oordeelloos en met compassie te laten zijn dat is de truc. Iedereen heeft nu eenmaal zijn eigen waarheid en zijn eigen proces. En dat is helemaal oké.

 Om samen te blijven groeien is bewegingsvrijheid een voorwaarde. En hoe meer je verankerd bent in jezelf, hoe steviger je staat en hoe meer vrijheid je de ander kunt gunnen zijn eigen proces te lopen. The only way out is daarom in! En daarvoor is het ontwikkelen en onderhouden van je eigen bewustzijns practice de basis.