Vanochtend werd ik door een flits van heldere herinnering en inzicht wakker. Ik was weer op UVSV en zag het moment waarop wij als noviet in opstand kwamen tegen de ontgroeningscommissie. Het was behoorlijk fake, want alle triggers die we al hadden gekregen om ons te tarten, hadden ons nog niet genoeg tegen de haren ingestreken om die bedoelde opstand tijdig te ontketenen. Voor een lidmaatschap hadden wij tenslotte wel wat over.. En dat was heel onhandig want het grote verzoeningsfeest was gepland voor die avond, de vaten waren aangesloten en uitstel niet mogelijk. Dus werden wij op allerlei manieren door de VVV (onze hulpjes) ingefluisterd dat we in opstand moesten komen. Diegene die toestemming had gehad voor wc bezoek kwam met deze boodschap terug, net als brutalere onder ons die even uit zichzelf om de hoek van de zaal had gekeken, tijdens het urenlange zitappél waarin we alleen waren achtergebleven zonder supervisie van de ontgroeningscommissie (NC), om toch braaf te blijven zitten.

In een flits zag ik dat dit nu net is waar we nu met zijn allen doorheen gaan. Er is geen toeval in deze wereld omdat onze buitenwereld een getrouwe afspiegeling is van onze binnenwereld en we daarin liefdevol geleid worden om ons pad te lopen, onze rol te spelen in het grote spel van het leven. Het spel met als thema: Hoe leer ik weer te voelen, de lead van mijn ratio los te laten, om te gaan met mijn trauma’s vanuit dit leven en mijn familie- en energetische lijnen?    

Ik had het spel dus ook al gespiegeld gekregen in mijn studententijd in Utrecht! En al die andere studenten, die gekozen hadden voor een corporale omgeving met mij! Wat een grap! Als je zo door je eigen processen bent heengelopen, met veel vallen en opstaan zoals ik, dan kun je de klucht van het leven zien voor wat deze is, een trigger om op alle fronten weer te gaan voelen vanuit je hart. Iedereen speelt zijn rol met verve vanuit de bewustzijnslaag waar hij of zij is. Zo ook ik, maar deze film van mijn herinnering had ik nog niet eerder als zodanig herkend.

En zo zijn er zo vele manieren waarop onze wereld ons spiegelt dat er een ‘matrix’ te doorbreken is. Dat er andere wereld is van oneindige mogelijkheden, dat we niet afhankelijk zijn en dat we ons dus niet klein hoeven te houden. Want dat zijn we helemaal niet. We hebben als ziel al zovele ‘aardse’ ervaringen opgedaan. Steeds vaker glippen er beelden voorbij van andere ‘levens’, andere ‘tijdlijnen’. Het gebeurt vaak in het contact met nieuwe ontmoetingen. Daaraan voorafgaand voel ik het vaak al aankomen. Het is alsof de ontmoeting dan bij voorbaat al met licht en sterretjes is omgeven. Zo ook gisteren. Daar zag ik een leven van mij met Joshua weer eens in een flits voorbij komen, lange tafels met vrouwen, mannen en spelende kinderen, eten en drinken en samen. De ontroering van dit beeld had mij weer zo gegrepen. Deze herinneringen raken mijn hart als weinig anders. De liefde die daar geleefd werd creëren we nu weer hier in dit gemeenschappelijke leven van ons hier op aarde vanuit hogere bewustzijnslagen.

Dit is wat nu gebeurt. Dat we stapje voor stapje vooruit worden geholpen, naar meer bewustzijn over de ‘werkelijkheid’ van de wereld. Al blijft die altijd open vanuit zijn grootsheid. Ieder vanuit zijn eigen rol, zijn eigen bewustzijn. En al die onzekerheid, pijn, vertwijfeling en zelfmedelijden die we op en af ervaren, zijn er alleen maar om ons de liefde weer in herinnering te brengen. De liefde die wij allemaal zijn. Maar waarvan we bij stukjes en beetjes afscheid hebben genomen, door steeds meer op de illusoire veiligheid van de buitenwereld te vertrouwen, in plaats van die van de stem van ons hart. De buitenwereld die alleen maar een afspiegeling van onze staat van zijn is en dus van een enorme stugheid en bewegingloosheid, die de consequentie is van alle uiterlijke zekerheden van de staat, de instituties en conditioneringen die wij voor waar zijn gaan aannemen.

Maar dat is helemaal niet wie wij zijn. We zijn veelal vergeten wie wij zijn, vrije spirituele wezens, die een aards uitstapje maken om hun ziel ervaringen op te laten doen om te voelen vanuit ons hart, om oude pijn te transformeren en om elkaar hartstochtelijk lief te hebben. Om te leren onze passies te volgen ongeacht wat, omdat dat de triggers zijn om de ‘matrix’ te kunnen doorbreken. Om ons te herinneren dat we ons eigen medicijn zijn en healers. Hoe langer we vasthouden aan dat wat we niet zijn, hoe gekwetster we raken. Omdat we er nu eenmaal doorheen te bewegen hebben in deze tijd van grote transformatie. Er is geen andere keuze dan het vinden van de weg naar binnen en het leren luisteren naar je innerlijke stem van je hart! The only way out is in!

Door de Rutte’s, Hugo’s en ziekenhuisdirecteuren van deze wereld wordt ons het verhaal van de ‘matrix’ ingepeperd. Keer op keer, op steeds absurdere en chaotische wijzen. Net zolang totdat je voelt dat het niet klopt. Dat de wereld die zij je voorspiegelen niet de enige waarheid kan zijn. Dat er een grotere en veel liefdevollere waarheid is. Een waarheid die ook zij in essentie belichamen. En dan volgt de geweldloze opstand. Precies zoals het bedoeld is vanuit het grote plan voor de wereld.    

Iedereen heeft zijn eigen rol te vervullen. Er zijn zoveel verhalen die ons laten zien dat er een plaatje te doorbreken is. Als Ufje, VVV-er, ontgroeningscommissie, Delfterik, corporale wereld hater. Een ieder heeft zijn rol in de klucht van het leven, die als uitkomst heeft dat we elkaar weer gaan zien voor wie we zijn. Wezens van licht en liefde die allemaal evenveel waard zijn en evenzeer gezien mogen worden. Het is niet oké dat obesitas hier de zorg overbelast terwijl er aan de andere kant van de wereld honger is. Iedereen verdiend evenveel compassie en aandacht. De rol die jij in dit leven speelt heb je zelf gekozen, om je eigen processen te doorlopen en te leren over liefde, omdat we allemaal die complete wezens van licht en liefde weer willen zijn. Omdat we met elkaar ook hier de hemel op aarde willen creëren. Wij zijn nu eenmaal de natuur zelf.  

Ik reik uit naar jou en jij naar mij. Er bestaat geen toeval. We spiegelen elkaar in de ontmoeting wat nodig is om weer in onze eigen kracht te gaan staan, zodat we steeds meer mee kunnen bewegen op de flow van magie die het leven is. De ‘matrix’ wordt doorbroken voor wie daar klaar voor is. Samen de hemel op aarde beleven!