Hoogopgeleid betekent vaak hoog-afgeleid. Afgeleid van wie wij zijn, weinig in Touch met onze intuïtie. Want hoe meer wij ons aangeleerd hebben vanuit ratio ons leven en professie in te vullen hoe meer wij van ons gevoel zijn afgedreven, geheel conform het opvoedingspatroon van onze ouders, die ook niet beter wisten als naoorlogse kinderen. Zo vol zorg, maar onderbouwd door zoveel angst in plaats van onvoorwaardelijke liefde. Als we het maar konden gaan zien, dan zouden we de matrix direct doorbreken. We kunnen morgen weer een open en vrije wereld hebben, waarin we stap voor stap al het nieuws gaan incorporeren wat deze Corona tijd ons geleerd heeft. Zoveel patronen zijn er om te doorbreken zoals over vertrouwen, voeding, gezondheid, ademen, preventie om er maar een paar te noemen.
Hoever moeten we nog gaan in het omtoveren van onze wereld in een gevangenis, voor we zelf iets willen loslaten van alle materie waaraan we gewend zijn geraakt. Hoeveel angst moeten we wel niet hebben, want hoe kun je anders verklaren dat we onze kinderen dit aandoen. Mondkapjes, afstand houden, weinig sporten, scholen op en af dicht en Hugo de Jonge als boeman op het Jeugdjournaal, angst pompend in de lieve lichaampjes van onze kleintjes. Angst die vervolgens generaties lang met hen en hun kinderen mee zal gaan.
Zou het helpen dat het zo’n gedoe was om naar Oostenrijk te reizen voor onze favoriete wintersportvakantie, de quarantaine ontwijkend waarover we in Nederland boos zijn als anderen dat openlijk niet doen omdat ze er niet in geloven en eerlijk voor hun geloof uitkomen?
Hoever gaan we nog met het niet zien van de enorme hoeveelheden menstruatiestoornissen die maar tot een bepaalde hoogte geregistreerd worden bij het Lareb, omdat er een maximum aan verbonden is? Denken we echt dat onze dochters veilig zijn, als wij onze ogen maar dicht houden?
Hopelijk gaan de jongeren het zelf oppakken, nu zij in beweging zijn gekomen, ondanks het feit dat wij ze niet hebben opgevoed in de kunst van het kritisch denken, maar sneller kozen voor het uitrollen van de rode loper. Onbewuste onbekwaamheid. Ook ik weet er alles van.
Voor wie het nog niet zag, deze transitie gaat niet over Corona, het gaat over angst. Het doorzien dat angst onze maatschappij doordringt in al haar poriën. Dat we nauwelijks meer weten hoe elkaar, het leven en met name onszelf te vertrouwen.
Verhuizen naar onze tweede huizen in het buitenland gaat ons ook niet helpen. Het zijn onze eigen demonen die we mogen leren aankijken. Ook daar zullen we de lessen gepresenteerd krijgen om weer te leren vanuit vertrouwen naar de wereld en onszelf te kijken. Onze kinderen weer een wereld gunnend die vrij en open is. Lichter nog dan toen wij er van mochten genieten. De route naar ons hart is onvermijdelijk.
Ik ben dan ook overgelukkig dat er komende zaterdag in Amsterdam op de dam een eerste grote sprekers demo is van en voor jongeren. Ik sta vooraan om hen aan te moedigen. Het is een prachtig begin!
0 reacties