Wat een ruimte voelde ik opeens, nadat ik met mijn gezin in een restaurant zat, grappend met de bediening dat ze de primeur hadden, namelijk het mogen scannen van mijn QR code. En wat een innerlijk strijd was het voor mij geweest om dit te laten gebeuren. Mijn buitenwereld had mij laten zien dat deze keuze toch echt vanuit mijn gevoel kwam en de integrale afwijzing uit mijn ratio. Ik liet mij leiden, enigszins flabbergasted, om te ontdekken dat ik door de complete blokkade van de QR code, mijn eigen energie ook in een blokkade stand had gezet. Dat wat natuurlijk net niet de bedoeling was.

Opeens voelde ik de liefde onder al deze beslissingen en gedachtenpatronen weer compleet stromen, in een oneindige vrije ruimte, in die plek in mijzelf waar ik altijd hoop te zijn.

En nee, dit betekent niet dat ik opeens voor een tweedeling in de samenleving ben, maar wel dat alles mag blijven stromen omdat de liefde daaronder altijd te vinden is net als de verbinding tussen ons mensen. En dat is de uitnodiging van deze tijd, elkaars angsten leren te respecteren, of het nu een angst is om ziek te worden, ziekte te verspreiden, of om vrijheid te verliezen. Alles is legitiem en daar.

Als we de angsten in onszelf weten te omarmen en die in de ander te respecteren, dan vinden we elkaar in de liefde die we allemaal zijn. Ja, Rutger Bregman heeft mooie boeken geschreven, maar één ding klopt toch echt niet, want wij zijn allemaal liefde, zonder uitzondering. Deze weg samen lopen is de uitnodiging van deze tijd, wij zijn nu eenmaal één en delen van elkaar. Deze tijd is één grote compassie oefening, voor wie zijn hart durft te openen om de pijn van zijn en andermans angsten te kunnen zien.

Lef hebben we daarvoor nodig en heel veel moed. Maar blijkbaar hebben we dat, want anders zaten we niet samen in dit schuitje, want toeval bestaan niet want de buitenwereld, die onze binnenwereld spiegelt als weinig anders, spreekt boekdelen. Het is tijd voor nieuwe keuzes.

In deze spiegels mogen wij ons eigen verhaal kiezen. Wij zijn het die schrijven, autonoom en wel. De uitnodiging is om de plek van liefde en eindeloze potentie in onszelf te vinden, waarvandaan we de mooiste verhalen kunnen schrijven. Daar vallen de stukjes van het grote plan in één en is de wereld magisch. Wij zijn de natuur zelf. In zovele patronen staat dit voor onze neus. Zo in, zo uit.