We kunnen het niet vaak genoeg herhalen. Hoe langer je meeloopt in het huidige reguliere onderwijssysteem en in de welbekende wetenschap, hoe verder je verwijderd raakt van je intuïtie en je natuurlijke vermogen om de natuur te vertrouwen, of op zijn minst je eigen natuur. Zie hoe onze jongeren afgeleverd worden door ons onderwijs. Na afloop een jaar op wereldreis helpt ze daar niet doorheen.

Veel hoogopgeleide mensen accepteren niets wat niet eerst wetenschappelijk is aangetoond en/of in protocollen verwerkt en dat werkt traag, beperkt en creëert een weinig humane samenleving. Terwijl de natuur in al haar perfectie en krachtig herstellend vermogen onder onze neus een oneindige beauty en levendigheid laat zien, waar we in ieder moment van kunnen leren en op reflecteren. Toch hebben we de natuur op ieder niveau op steeds grotere afstand geplaatst en het vertrouwen erin losgelaten.

Het is het vertrouwen in onszelf.

De natuur zal er altijd blijven. De vraag is hoe het ons als mens vergaat, als we onze natuurlijke vermogens en talenten niet snel weer opnieuw gaan ontdekken.

Wij zijn buiten onze rationele vermogens om, zoveel creatiever en grootser dan we aannemen. We zijn ons eigen medicijn, healers, ontdekkers en visionairs, zodra we ons buiten de gebaande paden laten vallen en het laten gebeuren. Niets gebeurt voor niets. De buitenwereld is een getrouwe afspiegeling van wat ons innerlijk beweegt. Maar alleen als we weer echt leren voelen vanuit ons hart, ontdekken we de ruimte van de nieuwe beweging.

Zoals een Vlaamse acteur sprak: ‘Love is the engine and the fuel, all the rest is mere wallpaper’

Begrijp jij waarom revoluties altijd aan de onderkant van de samenleving starten?

We gaan nog wat meemaken, want als we onszelf niet wakker schudden dan doen anderen dat wel voor ons.